Wolne slowa

Czerwony płyn przypominał wino, panowała atmosfera odprężenia i spokoju. Czyżby Królowa znała wszystkie bezpieczne zakątki tego świata? To miejsce pozostaje pod wpływem mojego przyjaciela, Edifa powiedziała. Jego głównym obszarem zainteresowania jest poezja, ale jak teraz się zachowa, tego nie wiem. Przywykli już do specyficznych kwestii wygłaszanych przez Królową, nie mieli jednak żadnego pojęcia, kim może być Edif, zresztą minęli szybko jego domenę, docierając do pustyni oddzielonej od rzeki ciągnącymi się na obu brzegach rzędami palm. Wszystko zdawało się zapowiadać oazę, ale ta się nie pojawiła. Wkrótce niebo znów przybrało barwę plam wątrobowych, po obu stronach wyrosły wysokie skalne ściany, a powietrze wypełnił mdlący odór. Perfumy, niegdyś słodkie, teraz zjełczałe, dania, na widok których ślina napływała do ust, wyschnięte już i zepsute, kwiaty nie kuszące, ale jedynie przypominające o śmierci. W skalnych ścianach pojawiały się odbijające echo jaskinie. Królowa Sough spoglądała na nie lękliwie i starała żeglować pośrodku rzeki. Elryk dostrzegał w jaskiniach sylwetki przemieszczające się tak nad wodą, jak i pod nią. Dostrzegał czerwone, rozwierające się usta, blade oczy wpatrzone bez mrugnięcia.

(Reklama: kuchenki mikrofalowe )