Wolne slowa

Ale nas to nie dotyczy, lady Sough powiedziała Oone. Jeszcze nie. To prawda. Lady Sough opuściła nieco głowę. Nie będę przed wami niczego ukrywać. Żadnego aspektu sprawy. Zatrzymajmy się przy tym daje nam największe szansę ciągnęła spokojnie Oone. Bardzo dziękujemy ci za pomoc. Służę uprzejmie, pani. Chodźcie. Kobieta obróciła się na pięcie, a jej szaty zawirowały niczym chmury podczas zamieci. Poprowadziła ich z dala od schodów, do miejsca, gdzie grunt obniżał się tworząc koryto rzeki. Stała tam zacumowana łódź o zakrzywionym dziobie z drewna pozłacanego w podobny sposób jak różdżka Oone. Burty obite były kutym złotem, brązem i srebrem, barierki zaś i maszt wykonano ze spiżu. Na rei furkotał żagiel z takiej samej błękitnej ze srebrną nitką tkaniny, z jakiej uszyte były suknie lady Sough. Załogi nie było. Przewodniczka wskazała laską. Oto jest łódź, która zawiezie was do punktu przeznaczenia. Moim powołaniem jest was chronić. Nie obawiajcie się mnie. Jesteśmy spokojni, pani powiedziała szczerze Oone.

(Reklama: )